Jako ciekawostkę przytoczę fakt, że około 1950 pewien czeski Miidownik zalecał sady jabłoniowe o rozstawie 100X40 cm, to znaczy mieszczące 25 000 drzew na hektarze. Radził po prostu sadzić szkółkę podkładek karłowych M IX w takiej rozstawie, zaoku-llzować ją i pozostawić drzewka, aby zaowocowały na miejscu. Gdyby w drugim roku życia dały one po 1 kg owoców, plon wyniósłby 25 t z hektara. Sad tego typu był reklamowy jako sad przyszłości na Międzynarodowej Wystawie Ogrodniczej w Erfur-clc. Nie przyjął się jednak ani w Czechosłowacji, ani poza jej granicami.
Jnk więc widzimy, drzewa w sadzie intensywnym muszą być Jak najmniejsze. Ich ostateczny mały wzrost może być cechą naturalną, wrodzoną, albo też sztucznie im nadaną. Skarlanie całego drzewa powodują niektóre podkładki wegetatywne, zwane karłowymi, o których już wiele mówiliśmy. Używanie takich podkładek to najstarszy i najczęściej dotychczas stosowany sposób otrzymywania drzew małych, karłowych.
Znacznie nowszym sposobem otrzymania drzew karłowych jest wyhodowanie odmiany, która z natury tworzy małe drzewa. Ta-klmi odmianami są Jonatan i Wealthy. Trzydziestoletnie drzewo odmiany Wealthy jest prawie o połowę mniejsze od jabłoni Bo-skoop w tym samym wieku. Największe zainteresowanie budzą jednak sporty krótkopędowe odmian takich, jak Delicious, Golden Delicious, Mclntosh czy Bankroft. Wśród trzech pierwszych od-
mian mamy już sporty krótkopędowe, zaś w odmianie Bankroft - jeszcze nie. Wielu sadowników amerykańskich uważa, że przyszłość sadownictwa intensywnego, przyszłość sadów gęsto sadzonych, leży nie tylko w drzewach szczepionych na karłowych, wegetatywnych podkładkach, ale i w sportach krótkopędowych szczepionych na siewkach.
regały magazynowe | Biżuteria ręcznie robiona | siewielesiuk
|